Δύο γεγονότα της ίδιας ημέρας, δύο διαφορετικά μέτωπα, μία κοινή ανάγνωση. Για «διπλό χτύπημα» μιλά ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς, αναφερόμενος αφενός στην πρόεδρο της Κομισιόν Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν και αφετέρου στη συμφωνία ανταλλαγής κειμηλίων ανάμεσα στην Ελλάδα και τη Βουλγαρία.
Για την πρόεδρο της Κομισιόν, ο κ. Σαμαράς αναρωτήθηκε ποια Ευρώπη εκπροσωπεί, σχολιάζοντας ότι εξέφρασε θαυμασμό «για τη δήθεν μακεδονική γλώσσα». Για τη συμφωνία με τη Βουλγαρία, υποστήριξε ότι ο ίδιος ως πρωθυπουργός είχε απαιτήσει την επιστροφή όλων των κλεμμένων κειμηλίων, ενώ σήμερα, όπως είπε, «σαλπίζουμε υποχώρηση με πανηγυρισμούς».
Αναλυτικά, η δήλωσή του έχει ως εξής.
«Δεχτήκαμε σήμερα διπλό χτύπημα. Η κυρία φον ντερ Λάιεν, που δεν ξέρω ποια Ευρώπη εκπροσωπεί, εξέφρασε θαυμασμό για τη δήθεν μακεδονική γλώσσα και τον μακεδονικό πολιτισμό των Σκοπίων.
Τα πράγματα έχουν γίνει πολύ χειρότερα από το φιάσκο των Πρεσπών και εμείς παρακολουθούμε βουβοί.
Την ίδια ώρα, με τις πιο επίσημες τιμές υποδέχθηκε η Βουλγαρία τα οστά του Σαμουήλ, που για αυτούς είναι σαν να ήρθαν στην Ελλάδα τα οστά του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Ήταν για πάνω από 100 χρόνια ο εθνικός πόθος των Βουλγάρων. Και προσέξτε εμείς τι πήραμε, 48 μόνο από τα χιλιάδες κλεμμένα ιερά δικά μας κειμήλια, που είχαν αρπάξει στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο οι Βούλγαροι από τη Βόρεια Ελλάδα.
Ως Πρωθυπουργός είχα απαιτήσει να μας επιστρέψουν όλα τα κλεμμένα και εμείς, δυστυχώς, σήμερα σαλπίζουμε υποχώρηση με πανηγυρισμούς».
Το επιχείρημα του πρώην πρωθυπουργού δομείται γύρω από μια αναλογία που επιχειρεί να καταστήσει ορατή την ανισότητα της συναλλαγής. Από τη μία πλευρά, τα οστά του Σαμουήλ, φορτισμένα με συμβολισμό αιώνων για το βουλγαρικό εθνικό αφήγημα. Από την άλλη, 48 κειμήλια από τα χιλιάδες που, σύμφωνα με τον ίδιο, αφαιρέθηκαν από τη Βόρεια Ελλάδα κατά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η αντιπαραβολή με τον Μέγα Αλέξανδρο χρησιμοποιείται ακριβώς για να αποδοθεί στο ελληνικό κοινό το μέγεθος του συμβολικού κέρδους της άλλης πλευράς.
Ως προς το σκέλος της φον ντερ Λάιεν, η αιχμή αφορά ένα ζήτημα που παραμένει ανοιχτό από την εποχή της Συμφωνίας των Πρεσπών, εκείνο της ονομασίας της γλώσσας και της πολιτιστικής ταυτότητας. Ο κ. Σαμαράς, σταθερός επικριτής της συμφωνίας, υποστηρίζει ότι η κατάσταση έχει επιδεινωθεί σε σχέση με όσα προέβλεπε το αρχικό κείμενο, με την ελληνική πλευρά να μην αντιδρά.
Οι δύο αιχμές, αν και αφορούν διαφορετικά ζητήματα, συγκλίνουν στο ίδιο πολιτικό συμπέρασμα που επιχειρεί να διατυπώσει ο πρώην πρωθυπουργός. Ότι η χώρα παραχωρεί συμβολικό έδαφος σε δύο μέτωπα ταυτόχρονα, χωρίς αντίστοιχο αντάλλαγμα.
