Δεν υπάρχει αμφιβολία συμπολίτες μου, ότι ένας θεσμός, ο οποίος έχει συμβάλει τα μέγιστα στην πρόοδο, και με άλματα μάλιστα, της ανθρωπότητας είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ). Με μνημειώδεις αποφάσεις της, άλλαξε τον ρουν της ιστορίας. Να αναφέρουμε μερικά χαρακτηριστικά δείγματα, τα οποία προσωπικώς με συνεκλόνισαν, αφού βεβαίως παραλείψουμε τα ασήμαντα, όπως επί παραδείγματι οι στραγγαλισμοί ολοκλήρων χωρών με τα μνημόνια.
Πρώτα – πρώτα, ήταν αυτή η απόφαση για την κατάργηση του πλαστικού και καθιέρωση του χάρτινου καλαμακίου, σε μία προσπάθεια να κρατήσουμε το περιβάλλον καθαρό, από τη μόλυνση και τους ρύπους. Προσωπικώς την κατατάσσω ανάμεσα σε αυτές, που μετά τη διάσπαση του ατόμου, βοήθησαν την ανθρωπότητα να πάει ένα βήμα παραπέρα. Βέβαια το ότι εξακολουθούσε, ο καφές, επί παραδείγματι, να σερβίρεται σε θηριώδες πλαστικό κύπελλο, λίγη σημασία είχε. Σημασία είχε το χάρτινο καλαμάκι. Αυτή λοιπόν η κοσμοϊστορική απόφαση, βοήθησε λίαν αποτελεσματικώς στη δημιουργία ενός περιβάλλοντος ειδυλλιακού και παραδεισένιου. Τόσο αποτελεσματικό ήταν το μέτρο, που σε λίγο αποσύρθηκε, αφού στο τέλος εκείνο που απέμενε δεν ήταν καλαμάκι, αλλά ένας πολτός συντιθέμενος από χαρτί, σάλιο και καφέ…
Άλλη ιστορική ή μάλλον κοσμοϊστορική απόφαση ήταν το… πάκτωμα των καπακιών στις πλαστικές ή χάρτινες συσκευασίες (νερά, γάλατα, αναψυκτικά κ.λπ.). Η δικαιολογία είναι ότι επειδή τα καπάκια είναι μικρά, δεν είναι επεξεργάσιμα στην ανακύκλωση. Κι είχαμε μια σκασίλα…
Βεβαίως το ότι τα κρεμάμενα καπάκια, μπορούν να σου μπουν στο μάτι ή να βοηθήσουν στο να γίνεις μούσκεμα, ουδένα απασχόλησαν.
Και σαν να μην έφθαναν όλα αυτές οι αποφάσεις, που άνοιξαν νέους ορίζοντες στην ανθρωπότητα και την οδηγούν με ασφάλεια στη λεωφόρο των πεπρωμένων της, ήρθε και το κερασάκι στην τούρτα. Τι κερασάκι δηλαδή. Υπερμέγεθες καρπούζι, αμερικανικής ράτσας, διαστάσεων 2 επί 3 μέτρα, που ήταν η νέα απόφαση της Ε.Ε., η οποία πραγματικά συγκλονίζει και επιβεβαιώνει την ανάγκη ύπαρξης της ΕΕ, τόσο, που αν δεν υπήρχε έπρεπε να την εφεύρουμε.
Το Ευρωκοινοβούλιο λοιπόν, ψήφισε ότι «οι τρανς γυναίκες, είναι γυναίκες, καθώς η ταυτότητα φύλλου τους, δηλαδή η εσωτερική αίσθηση του εαυτού τους είναι γυναικεία, ανεξάρτητα από το φύλλο που τους δόθηκε κατά τη γέννηση».
Αυτή η ταυτότητα, αναγνωρίζεται νομικά και κοινωνικά με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να επιβεβαιώνει πρόσφατα ότι οι τρανς γυναίκες είναι γυναίκες. ΤΙ είναι όμως «τρανς»; «Οι τρανς γυναίκες αποτελούν μέρη της τρανς κοινότητος, η οποία περιλαμβάνει άτομα που δεν ταυτίζονται με το φύλλο γέννησής τους, συμπεριλαμβανομένων τρανς ανδρών, τρανς γυναικών και non-binary ατόμων».
Τώρα δεν θα μπω στη διαδικασία να σας εξηγήσω τι σημαίνει το «non-binary», διότι θα ξημερωθούμε και δεν το θέλω.
Πάντως και για την ιστορία, οι Έλληνες ευρωβουλευτές που ψήφισαν υπέρ του ψηφίσματος, το οποίο μάλιστα αποτελεί και σύσταση προς τον ΟΗΕ (μεγάλα πράγματα δηλαδή) είναι οι Μανώλης Κεφαλογιάννης (ΝΔ), Σάκης Αρναούτογλου (ΠΑΣΟΚ) Μαρία Ζαχαρία (Πλεύση Ελευθερίας). Ψήφισαν ακόμα, να δοθεί σε αυτούς τους ΑΝΤΡΕΣ, πρόσβαση σε χώρους αφιερωμένους στην ασφάλεια των γυναικών. Ειδικά για τους δύο πρώτους, να τους χαίρονται τα κόμματά τους.
Οι παραπάνω Ευρωβουλευτές υπερψήφισαν το περί ου ο λόγος ψήφισμα, αλλά και οι απόντες έβαλαν πλάτες, μαζί με τα κόμματα τους, που δεν ζήτησαν ξεχωριστή ψηφοφορία για την επιμέρους παράγραφο, παρότι μπορούσαν να το κάνουν.
Εδώ πάει φίλοι μου το «Εδώ ο κόσμος καίγεται και η Ευρώπη χτενίζεται»…
ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΛΩΣΗΣ
