Στο ήδη εκρηκτικό σκηνικό των αμερικανοϊσραηλινών πληγμάτων κατά του Ιράν προστίθεται ένα νέο χερσαίο μέτωπο από τον κουρδικό παράγοντα. Σύμφωνα με πληροφορίες που προέρχονται από κύκλους του Συνασπισμού Πολιτικών Δυνάμεων του Κουρδιστάν του Ιράν (CPFIK), χιλιάδες Κούρδοι μαχητές από οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στο Ιρακινό Κουρδιστάν έχουν περάσει τα σύνορα και έχουν εξαπολύσει επιχειρήσεις εντός ιρανικού εδάφους, ανοίγοντας ένα νέο, ιδιαίτερα επικίνδυνο μέτωπο για το καθεστώς της Τεχεράνης.
Σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο, δυνάμεις του Κουρδικού Κόμματος Ελεύθερης Ζωής (PJAK) πέρασαν τα σύνορα τα μεσάνυχτα της 2ας Μαρτίου, κινούμενες προς τις ορεινές περιοχές γύρω από τη Μαρίβαν, στη δυτική πλευρά του Ιράν. Οι κουρδικές μονάδες φέρεται να εκμεταλλεύθηκαν το δύσβατο ανάγλυφο της περιοχής και να εγκατέστησαν θέσεις μάχης στα ορεινά συγκροτήματα του Ζάγκρος, δημιουργώντας ένα φυσικό προγεφύρωμα για επιχειρήσεις εναντίον των ιρανικών δυνάμεων ασφαλείας.
Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι οι ιρανικές δυνάμεις αποσύρθηκαν προσωρινά από τη Μαρίβαν στις 3 Μαρτίου, προκειμένου να αναδιοργανώσουν αμυντικές γραμμές γύρω από την πόλη και να προετοιμαστούν για ενδεχόμενες συγκρούσεις. Παράλληλα, γίνεται λόγος για χιλιάδες μαχητές του PJAK που έχουν ήδη αναπτυχθεί βαθύτερα στις ορεινές περιοχές της δυτικής χώρας, αξιοποιώντας τη γεωγραφία της περιοχής ως φυσική ασπίδα έναντι των ιρανικών στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Το PJAK, που θεωρείται μία από τις βασικές ένοπλες κουρδικές οργανώσεις που δραστηριοποιούνται εντός του Ιράν, διαθέτει δύο κύριες στρατιωτικές δομές: τις YRK (Μονάδες Προστασίας του Ανατολικού Κουρδιστάν) και τις HPJ (Γυναικείες Δυνάμεις Προστασίας). Οι δομές αυτές έχουν οργανωθεί με πρότυπο τις κουρδικές ένοπλες δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στη Συρία, γεγονός που προσδίδει στο PJAK σημαντική εμπειρία σε αντάρτικο πόλεων και ορεινές επιχειρήσεις.
Την ίδια στιγμή, η παραγωγός του i24NEWS, Γιούλια Πομπεγκαΐλοβα, επικαλούμενη Ιρανό Κούρδο αξιωματούχο, μετέδωσε ότι κουρδικές δυνάμεις που σταθμεύουν στο Ιράκ έχουν ξεκινήσει χερσαία επιχείρηση εντός ιρανικού εδάφους, με «χιλιάδες μαχητές» να έχουν ήδη αναπτύξει θέσεις μάχης από τη Δευτέρα 2 Μαρτίου.
Η κινητοποίηση αυτή έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η Ουάσιγκτον φαίνεται να εξετάζει σοβαρά τον ρόλο των κουρδικών οργανώσεων ως πιθανών συμμάχων στην πίεση προς το ιρανικό καθεστώς. Σύμφωνα με δημοσίευμα του CNN, η CIA φέρεται να διερευνά σενάρια εξοπλισμού κουρδικών ομάδων, με στόχο την ενίσχυση μιας πιθανής εσωτερικής εξέγερσης στο Ιράν.
Παράλληλα, η Wall Street Journal αναφέρει ότι η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται ανοικτή στην ιδέα στήριξης ένοπλων οργανώσεων που θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την εξουσία της Τεχεράνης από το εσωτερικό της χώρας.
Σύμφωνα με πληροφορίες που μετέδωσε και το Axios, ο Αμερικανός πρόεδρος είχε πρόσφατα επικοινωνία με Κούρδους ηγέτες στο Ιράκ, με αντικείμενο τις εξελίξεις στον πόλεμο μεταξύ Ισραήλ και Ιράν και τις πιθανές επιλογές της αμερικανικής πολιτικής στην περιοχή.
Ο αξιωματούχος του CPFIK υποστηρίζει ότι οι περισσότερες κουρδικές οργανώσεις του Ανατολικού Κουρδιστάν εμφανίζονται πρόθυμες να συνεργαστούν ανοιχτά με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, εφόσον αυτό οδηγήσει στην αποδυνάμωση του ιρανικού καθεστώτος.
Πέραν του PJAK, ενεργό ρόλο φέρονται να έχουν και άλλες οργανώσεις, όπως το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα του Ιράν (KDPI), διάφορες τάσεις της Κομάλα, καθώς και το Κόμμα Ελευθερίας του Κουρδιστάν (PAK). Αν και οι δυνάμεις τους υπολογίζονται σε μερικές εκατοντάδες μαχητές, αρκετοί εξ αυτών διαθέτουν σημαντική πολεμική εμπειρία από τις συγκρούσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ και στη Συρία, γεγονός που ενισχύει την επιχειρησιακή τους αξία.
Σύμφωνα με τον ίδιο αξιωματούχο, σήμερα υπάρχουν μερικές χιλιάδες εκπαιδευμένοι ένοπλοι στο Ανατολικό Κουρδιστάν, οι οποίοι θα μπορούσαν να εξοπλιστούν από τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ εφόσον υπάρξει πολιτική απόφαση για μια τέτοια στρατηγική.
Το γεωπολιτικό αφήγημα που προβάλλεται από κουρδικούς κύκλους παρουσιάζει το Ιράν ως ένα πολυεθνικό κράτος, στο οποίο συνυπάρχουν Κούρδοι, Μπαλούχ, Αζέροι, Τουρκμένοι και Άραβες. Κατά την ίδια προσέγγιση, μια σημαντική αποδυνάμωση της Τεχεράνης θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μεγαλύτερη αυτονομία ή ακόμη και ανεξαρτησία αυτών των κοινοτήτων.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, προβάλλεται και η ιδέα ενός μελλοντικού κουρδικού κράτους, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργήσει ως στρατηγικός διάδρομος που θα συνδέει τον Περσικό Κόλπο με το Ισραήλ, δημιουργώντας νέες γεωπολιτικές ισορροπίες στη Μέση Ανατολή.
Ο ίδιος αξιωματούχος υποστηρίζει μάλιστα ότι Κούρδοι και Ισραηλινοί αποτελούν «φυσικούς συμμάχους», υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για δύο λαούς που επί δεκαετίες βίωσαν την εμπειρία της κρατικής αβεβαιότητας και της αναζήτησης εθνικής υπόστασης.
Ωστόσο, παρά τη δραματική φύση αυτών των πληροφοριών, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν υπάρχει μέχρι στιγμής ανεξάρτητη επιβεβαίωση για την κλίμακα της κουρδικής κινητοποίησης. Ούτε ο Λευκός Οίκος ούτε το Ισραήλ έχουν επιβεβαιώσει δημόσια σχέδια εξοπλισμού κουρδικών οργανώσεων εντός του Ιράν.
Παρόλα αυτά, αν οι αναφορές αυτές επιβεβαιωθούν, η σύγκρουση θα μπορούσε να μετατραπεί σε έναν πολυμέτωπο πόλεμο με εσωτερικές εξεγέρσεις και εξωτερικές στρατιωτικές επιχειρήσεις, γεγονός που θα άλλαζε δραματικά τον γεωπολιτικό χάρτη της Μέσης Ανατολής.
Σε μια περιοχή ήδη φορτισμένη από τις αμερικανοϊσραηλινές επιθέσεις κατά της Τεχεράνης και τις ιρανικές απειλές αντιποίνων, η εμφάνιση ενός κουρδικού χερσαίου μετώπου στο εσωτερικό του Ιράν θα μπορούσε να αποτελέσει την πιο επικίνδυνη εξέλιξη μέχρι σήμερα για το καθεστώς των μουλάδων της Τεχεράνης.
