Με αντι-Navtex απαντά η Αθήνα στην κίνηση της Τουρκίας να εκκινήσει έρευνες στην περιοχή νότια του Καστελόριζου. Η γειτονική χώρα δέσμευσε παράνομα, με Navtex διάρκειας 15 ημερών που εξέδωσε ο σταθμός της Αττάλειας, θαλάσσια περιοχή την οποία επικαλείται ως «θαλάσσιο πάρκο».
Η ελληνική αντίδραση προηγήθηκε χρονικά της ίδιας της αποστολής. Με χθεσινή ημερομηνία έκδοσης, δηλαδή προτού το τουρκικό ερευνητικό αποπλεύσει από το λιμάνι της Μαρμαρίδος για να κινηθεί προς την περιοχή του Καστελόριζου, η Αθήνα εξέδωσε Navtex από τον υδρογραφικό σταθμό Ηρακλείου, υπογραμμίζοντας ότι αποτελεί την αποκλειστικά αρμόδια υπηρεσία για την αδειοδότηση σχετικών ερευνών στην περιοχή.
Το κείμενο της ελληνικής αντι-Navtex είναι λιτό και θεσμικά σαφές. Επισημαίνει ότι μη εξουσιοδοτημένος σταθμός εξέδωσε το μήνυμα υπ’ αριθμόν 0862/26, το οποίο αφορά επιστημονική έρευνα, τμήμα της οποίας δεν είναι αδειοδοτημένο, καθώς μία από τις καθορισμένες θέσεις βρίσκεται πάνω από την ελληνική υφαλοκρηπίδα. Προσθέτει, επίσης, ότι η θέση αυτή εμπίπτει στην ελληνική περιοχή ευθύνης Navtex, όπου ο σταθμός Ηρακλείου έχει αποκλειστική αρμοδιότητα εκπομπής. Η ισχύς του ελληνικού μηνύματος ορίζεται έως τις 15 Σεπτεμβρίου.
Η νομική διάσταση της αντιπαράθεσης δεν είναι διαδικαστική λεπτομέρεια. Η αποκλειστικότητα στην εκπομπή Navtex εντός καθορισμένης περιοχής ευθύνης αποτελεί διεθνώς αναγνωρισμένο καθεστώς, και κάθε εκπομπή από μη αρμόδιο σταθμό συνιστά, κατά την ελληνική ανάγνωση, παραβίαση αυτού του πλαισίου. Ταυτόχρονα, η μη διατύπωση αντίρρησης θα μπορούσε στη διεθνή πρακτική να ερμηνευθεί ως σιωπηρή ανοχή, γεγονός που εξηγεί την ταχύτητα της ελληνικής απάντησης.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και ο χρονισμός των τουρκικών κινήσεων. Η παρουσία του ερευνητικού σκάφους R/V TÜBİTAK MARMARA και η έκδοση της Navtex 0862/26 συμπίπτουν με την υπογραφή, από ελληνικής πλευράς, της «Ασπίδας του Αχιλλέα», του προγράμματος για τον Ελληνικό Θόλο. Παράλληλα, η κίνηση εντάσσεται στη συνέχεια των τουρκικών αιτιάσεων περί ύπαρξης «θαλάσσιων πάρκων», τα οποία η Άγκυρα ανακήρυξε μονομερώς το τελευταίο διάστημα.
Το μοτίβο, με άλλα λόγια, είναι γνώριμο. Κάθε ελληνική κίνηση που ενισχύει την αμυντική ή θεσμική θέση της χώρας συνοδεύεται από αντίστοιχη τουρκική πράξη στο πεδίο ή στα χαρτιά, με στόχο τη διατήρηση της αμφισβήτησης ζωντανής. Και κάθε φορά, η απάντηση της Αθήνας κινείται στο ίδιο επίπεδο, εκείνο της τυπικής, τεκμηριωμένης αντίρρησης.
