Τριάντα δύο ημέρες περιοδείας σε ολόκληρη τη χώρα. Ελάχιστοι πολιτικοί ηγέτες στον κόσμο θα δέχονταν να επωμιστούν προσωπικά ένα τέτοιο βάρος, και ακόμη λιγότεροι θα το ανακοίνωναν με την άνεση με την οποία το έκανε ο Ντόναλντ Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος μπαίνει ο ίδιος, πρώτος και χωρίς δίχτυ, στη μάχη των ενδιάμεσων εκλογών της 3ης Νοεμβρίου.
Το διακύβευμα είναι σαφές. Οι εκλογές θα καθορίσουν αν οι Ρεπουμπλικάνοι θα διατηρήσουν τον έλεγχο της Βουλής των Αντιπροσώπων και της Γερουσίας για τα επόμενα δύο χρόνια της προεδρικής θητείας. Και ο Τραμπ επέλεξε να μην αφήσει αυτή τη μάχη σε άλλους.
Μιλώντας σε δημοσιογράφους έξω από τον Λευκό Οίκο, εμφανίστηκε απολύτως βέβαιος για τις προοπτικές του κόμματός του, απορρίπτοντας τα σενάρια περί εσωκομματικής αποστασιοποίησης. «Με αγαπάτε και τους αγαπώ», δήλωσε, έχοντας στο πλάι του τον πρόεδρο της Βουλής Μάικ Τζόνσον. Η παρουσία του νούμερο δύο του αμερικανικού πολιτικού συστήματος δίπλα του, τη στιγμή ακριβώς της ανακοίνωσης, δεν ήταν τυχαία. Ήταν εικόνα ενότητας και θεσμικής στήριξης.
Εξίσου εύγλωττη είναι και η ζήτηση που ο ίδιος περιέγραψε. «Για να καταλάβετε, όλοι θέλουν να πάω. Είμαι ένας άνθρωπος. Όλοι θέλουν να κάνω προεκλογικές εμφανίσεις», σημείωσε.
Πρόκειται για σπάνιο φαινόμενο στην αμερικανική πολιτική ζωή. Σε ιστορικά δύσκολες ενδιάμεσες εκλογές, οι υποψήφιοι συνήθως αποφεύγουν τον πρόεδρο του κόμματός τους. Εδώ συμβαίνει το αντίθετο, με τις αιτήσεις για παρουσία του να υπερβαίνουν τις ημέρες του ημερολογίου.
Υπάρχει, εξάλλου, και ένα δεδομένο που συχνά παραβλέπεται στην ανάγνωση των μετρήσεων. Οι ενδιάμεσες εκλογές αποτελούν ιστορικά το δυσκολότερο εκλογικό πεδίο για κάθε κυβερνών κόμμα στις ΗΠΑ, ανεξαρτήτως προσώπων και συγκυρίας. Το ότι ο αγώνας παραμένει ανοιχτός, και όχι προδιαγεγραμμένος, συνιστά από μόνο του ένδειξη αντοχής.
Σε αυτό προστίθεται και η εμπειρία των προηγούμενων αναμετρήσεων. Οι δημοσκοπήσεις έχουν επανειλημμένα υποεκτιμήσει τη δυναμική του Τραμπ, κυρίως επειδή δυσκολεύονται να αποτυπώσουν τμήματα του εκλογικού σώματος που κινητοποιούνται όψιμα και σε ποσοστά μεγαλύτερα του αναμενόμενου. Ακριβώς αυτή η κατηγορία ψηφοφόρων είναι εκείνη που μια προσωπική περιοδεία τριάντα δύο ημερών μπορεί να φέρει στις κάλπες.
Τα πρώτα βήματα της εκστρατείας είναι ήδη καθορισμένα, με σταθμούς το Τέξας και το Οχάιο μέσα στην εβδομάδα. Πρόκειται για πολιτείες με ισχυρή βάση, όπου η παρουσία του προέδρου λειτουργεί πολλαπλασιαστικά στη συσπείρωση.
Όσο για τους υποψηφίους που επιλέγουν να εστιάσουν σε περιφερειακά ζητήματα και στα δικά τους επιτεύγματα, η ανάγνωση μπορεί να είναι εντελώς διαφορετική από εκείνη της αποστασιοποίησης. Σε τοπικό επίπεδο, η έμφαση στα έργα της κάθε περιφέρειας αποτελεί κλασική και αποτελεσματική τακτική, η οποία λειτουργεί συμπληρωματικά προς την εθνική εκστρατεία και όχι ανταγωνιστικά.
Η ουσία, τελικά, βρίσκεται στην ίδια την απόφαση. Ο Τραμπ θα μπορούσε να περιοριστεί σε λίγες εμφανίσεις και να κρατήσει αποστάσεις από ένα ενδεχομένως δυσμενές αποτέλεσμα. Επέλεξε το αντίθετο. Επέλεξε να βάλει το όνομά του μπροστά, να διασχίσει τη χώρα και να ζητήσει την ψήφο πρόσωπο με πρόσωπο. Είναι μια κίνηση που ενέχει ρίσκο, αλλά που σε πολιτικούς όρους διαβάζεται με έναν και μόνο τρόπο. Ως αυτοπεποίθηση.
